Τουλμπάχια

 

Τουλμπάχια

Tulbaghia violacea


Ποώδες πολυετές φυτό, με ταινιόμορφα φύλλα, χρώματος γκριζοπράσινο. Κύριο χαρακτηριστικό είναι η ανθοφορία του με άνθη χρώμα τος μωβ που εμφανίζονται από το καλοκαίρι έως το φθινόπωρο, σε επάκριες ταξιανθίες. Φθάνει σε ύψος τα 60 εκατ. και είναι ανθεκτικό στο κρύο.

Σινεράρια

Σινεράρια

Cineraria maritina

Θάμνος αειθαλής, ύψους μέχρι 0,5 μέτρα. Άνθη μικρά, κίτρινα, εμφανιζόμενα το καλοκαίρι. Είναι φυτό κατάλληλο για μπορντούρες και για παραθαλάσσιες φυτεύσεις. Ανθεκτικό στην ημισκιά. Κατάλληλο και για ζαρντινιέρες.

Γεράνι

Γεράνι - Πελαργόνιο ζονωτό

Pelargonium zonale

Φυτό πολύκλαδο, αειθαλές, με μορφή ημισφαιρικού θάμνου, ύψους μέχρι μισό μέτρο. Φέρει φύλλα πράσινα, χνουδωτά, σφαιρικά. Ανθίζει από άνοιξη μέχρι φθινόπωρο με άνθη διπλά ή μονά, διαφόρων χρωματισμών (ανάλογα με την ποικιλία). Φυτό κατάλληλο για μπορντούρες, γλάστρες και ζαρντινιέρες. Ανθεκτικό σε άγονα εδάφη. Είναι φυτό μεγάλης καλλωπιστικής αξίας.

Υπάρχούν επίσης πελαργόνια με κρεμοκλαδή ανάπτυξη (Βαμβακούλα) και πελαργόνια χαμηλής ανάπτυξης ημισφαιρικού σχήματος με μεγάλα φύλλα.

Μαργαρίτα

Μαργαρίτα

Chrysanthemum frutescens


Θάμνος αειθαλής, χαμηλής ανάπτυξης, με πυκνή βλάστηση.Ανθίζει πλούσια από άνοιξη έως χειμώνα και φέρει άνθη σε κεφαλές (μαργαρίτες) με περιφερειακά ανθίδια λευκά και δίσκο κίτρινο. Είναι ευαίσθητο στις παγωνιές και προτιμά θέσεις φύτευσης με ηλιοφάνεια και καλή αποστράγγιση. Ιδιαίτερης καλλωπιστικής αξίας. Υπάρχουν και ποικιλίες με ρόζ, κίτρινο κα χρώματος άνθη.

Κυκλάμινο

Κυκλάμινο

Cyclamen sp.

Γένος που περιλαμβάνει πολλά ποώδη πολυετή φυτά. Το βασικότερο χαρακτηριστικό όλων των κυκλαμίνων, ανεξάρτητα από την ποικιλία τους, είναι τα όρθια ελαφρώς αρωματικά άνθη τους, σε αποχρώσεις κυρίως κόκκινου, ροζ και λευκού. Σημαντικό επίσης στοιχείο της καλλωπιστικής τους αξίας είναι η μεγάλη περίοδος ανθοφορίας, που ξεκινά από τα μέσα φθινοπώρου έως αρχές άνοιξης.

Διμορφοθήκη

Διμορφοθήκη

Dimorphotheca ecklonis


Ποώδες πολυετές και αειθαλές φυτό, με διακλαδισμένα στελέχη, έρποντα στο τμήμα του λαιμού και μετά όρθιο. Δίνει άνθη διαφόρων χρωμάτων, κυρίως άσπρα με μωβ κεφάλια, που μοιάζουν με μαργαρίτες. Ανθίζει από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο, απαιτεί ηλιόλουστες θέσεις, είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό σε παραθαλάσσιες περιοχές και δεν θέλει υπερβολική υγρασία. Μπορεί να φυτευτεί σε ζαρντινιέρες και για εδαφοκάλυψη.

Γκαζάνια

Γκαζάνια

Gazania hybrida


Υβρίδια αειθαλή, έχουν ύψος απο 0,2 - 0,4 μ. και λογχοειδή φύλλα, βαθυπράσινα στην πάνω επιφάνεια και γκρίζα στην κάτω επιφάνεια. Άνθη διαφόρων χρωμάτων, εμφανίζονται από το Μάιο έως τα πρώτα κρύα του χειμώνα. Κατάλληλα για παραθαλάσσιες περιοχές, για ζαρντινιέρα, γλάστρα ή για εδαφοκάλυψη.

Χαμομήλι

Το χαμομήλι ανήκει στην οικογένεια Compositae, στο είδος Marticaria chamomilla. Οι καταπραϋντικές του ιδιότητες είναι πολύ γνωστές σε όλους, από τα πολύ παλιά. Το αφέψημα χαμομηλιού βοηθά στην ανακούφιση από νευραλγίες, πόνους περιόδου, πονοκεφάλους, κολικούς , πόνους στο στομάχι. Επίσης το μπάνιο με χαμομήλι είναι τονωτικό. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται κυρίως στην παρασκευή λικέρ.

Είναι μονοετής πόα με ευθυτενή βλαστό. Φύεται ελεύθερα στη φύση σε ακαλλιέργητα χωράφια. Καλλιεργείται εύκολα σε σκιερές τοποθεσίες, σε κάμπους ή λόφους, προτιμά στεγνά και ελαφρώς ασβεστούχα εδάφη.

 

Φασκόμηλο

Το φασκόμηλο ανήκει στην οικογένεια Labiatae, το είδος Salvia officinalis. Οι ιατρικές, διουρητικές, αντιβακτηριακές ιδιότητές του είναι γνωστές ήδη από την αρχαιότητα. Το φασκόμηλο είναι διεργετικό και άριστο αφέψημα για τον οργανισμό σε περίπτωση ατονίας ή κατάθλιψης έπειτα από σωματική και ψυχική κούραση. Το αιθέριο έλαιο που περιέχει επιδρά στο στομάχι και έχει τονωτικές, αντισπασμωδικές και ανθιδρωτικές ιδιότητες. Επίση το φασκόμηλο χρησιμοποιείται για την παρασκευή σαμπουάν, οδοντόπαστες και σαπούνια. Στην μαγειρική προτιμάται ευρέως. Το ελαφρύ και πικάντικο άρωμά του, ταιριάζει ιδανικά με ψητά, ρολά και σάλτσες, όπως επισης αρωματίζει το βούτυρο για το ρύζι και τα μακαρόνια. 

Το φασκόμηλο είναι θάμνος, αειθαλής, με σαρκώδη φύλλα, τα οποία καλύπτονται από μικρά τριχίδια. Το βρίσκουμε να αυτοφυείται σε νότιες και παραθαλάσσιες περιοχές. Προτιμά πετρώδη και ξηρά εδάφη και ηλιόλουστες τοποθεσίες. Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις στο είδος του χώματος και αντέχει στον παγετό. Γενικά είναι φυτό με μεγάλη προσαρμοστικότητα. Έχει λιγοστούς εχθρούς, κυρίως αφίδες που εύκολα αντιμετωπίζονται, και ενίοτε μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα σκωρίασης.

 

Σέλινο

Το σέλινο ανήκει στην οικογένεια Umbelliferae, στο είδος Apium graveolens. Είναι φυτό πλούσιο σε βιταμίνες, μαγνήσιο, θείο. Έχει κυρίως διεγερτικές, διουρητικές και καθαρτικές ιδιότητες. Βοηθά στην σε όσους υποφέρουν από αρθρίτιδα, προβλήματα πέψης και ανορεξία. Στην μαγειρική θεωρείται περισσότερο λαχανικό παρά αρωματικό φυτό. Χρησιμοποιείται ευρέως, ιδίως τα φρέσκα κοτσάνια του, σε φρέσκες σαλάτες. Βραστό χρησιμοποιείται σε πολλά πιάτα, όπως σούπες, σάλτσες, στιφάδο και πολλά τηγανητά.

Το σέλινο είναι πόα με ευθυτενές στέλεχος, με έντονα πράσινα φύλλα. Το σέλινο έχει ανάγκη από υγρασία και προτιμά ήπια και υγρά κλίματα, δεν αντέχει στους παγετούς και την υπερβολική υγρασία. Το έδαφος πρέπει να είναι πλούσιο σε οργανική ουσία, καλά αποστραγγιζόμενο. Η καλλιέργεια έχει ανάγκη από καλή λίπανση πριν τη φύτευση του χωραφιού, με ενσωμάτωση οργανικής ουσίας ή λιπάσματος και το τακτικό σκάλισμα για την απομάκρυνση των ζιζανίων και τον καλό αερισμό του χώματος.